Unknown Territory: Aalst

Share

In deze nieuwe reeks graven we dieper in de minder voor de hand liggende partysteden. In Brussel, Antwerpen, Gent of Luik kan je feesten in grote nachtclubs, maar die grootsteden hebben echt geen monopolie op een stevig avondje stappen. Talent te over in onze provinciesteden, al botsen muziekpromotoren hier wel op fikse uitdagingen: doing more with (a lot) less. Voor de overtuigde organisator met een missie om kwaliteitsnightlife een plaats te geven in het lokale uitgaansleven gelden er namelijk andere - geschreven en ongeschreven - regels dan in een vaak oververzadigde grootstad. Dus. Waarom niet eens onbekend terrein verkennen volgend weekend? Bij deze heb je alvast een idee waar je moet beginnen in Aalst! 

In Aalst kunnen ze feesten. Het jaarlijkse carnaval geeft de bewoners én vele bezoekers een perfect excuus om drie dagen helemaal van het padje te gaan. Aalst is ook de stad van The Kings Club, een van de meest notoire after after clubs van België. “Het enige tastbare relikwie uit de gouden tijd van Belgische steenwegdiscotheken,” zegt Thomas Blanckaert, onder de namen Innershades of Palermo Disco Squad een van de meest gevierde house- en technoproducers uit de streek. In tegenstelling tot de meeste andere iconische danstempels uit die tijd is de club nog steeds (sporadisch) open. “Toen ik als kind op zondagochtend naar de bakker moest, vroegen passerende Fransmannen me vaak de weg.”

“Vroeger had Aalst best een grote scene, met een legendarische after club scene”, voegt jong technotalent Robin Dewolf - beter bekend als Phara - toe. “Enkel is die volledig weggeveegd door razzia’s en een voortdurende negatieve portrettering in de media.” In Aalst moet je het hele jaar vechten om te blijven bestaan. “Er is geen échte muziekscene aanwezig,” zegt Blanckaert. “Er zijn geen clubs meer waar je in het weekend op goede elektronische muziek kan gaan dansen. Alle danscafés houden het op mainstream pop en hiphop. Betere muziek komt aan bod door slechts een bepaald aantal DJ’s of door organisaties die volledig inzetten op kwaliteit.”

Elke DJ heeft al gedraaid voor een publiek dat absoluut geen interesse toont in die exclusieve remix die hij gisteren scoorde. En elke goedbedoelende promotor heeft zijn of haar naïviteit al eens brutaal zien afgestraft worden. “Kleinere bars zoals Amok en Café Vredeplein geven wel kansen aan DJ’s om daar 100% hun eigen ding te doen,” vertelt Blanckaert. “Daar word je soms aangenaam verrast. En tot een paar jaar geleden was er Netwerk: een centrum voor hedendaagse kunst met een eigen muziekprogramma. Ik zag daar Dean Blunt en Oni Ayhun optreden voor niet meer dan 10 man.”

Een gebrek aan ontmoetingspunten voor fans van elektronische muziek is een heikel punt in veel provinciesteden. Wat niet betekent dat er geen publiek is voor alternatieve events. Ze trekken naar de clubs en parties in grotere steden. In Aalst is dat Gent en Brussel, beiden vlot bereikbaar, op minder dan 30 minuten. Jonge Aalstenaren komen elkaar daar meer tegen dan in hun eigen stad. Dat heeft bij op zijn minst één groep jonge creatievelingen geleid tot actie. “Nu al bijna 5 jaar geleden zagen we veel stadsgenoten op house- en technofeestjes in Gent en Brussel,” zegt Toon De Grez van de Spektrum feestjes. “Daarom hebben we met een groep vrienden beslist om eigen events te organiseren dichter bij huis.”

Spektrum bracht de laatste jaren de betere house, disco en techno naar Aalst. Zij zorgden voor de eerste Belgische sets van internationale bad boys als Palms Trax, DJ Haus en DJ Richard. Maar ook invloedrijke selectors zoals Baba Stiltz, Serge Clone, SE62, Willie Burns, Moxie en Tasker zijn dankzij Spektrum niet onbekend met de carnavalsstad.

“Spektrum zorgde ook voor de eerste officiële set van Innershades in België. Daarvoor had Thomas enkel gespeeld in Oekraïne, de uitvalsbasis van zijn label. Ik herinner me dat Koen Galle me daar persoonlijk voor feliciteerde,” lacht De Grez. Om maar te zeggen dat je zelfs de beste onder ons kan verrassen met talent uit een onverwachte hoek.

Tegenwoordig houdt de jongens van Spektrum zich bezig met iets rustiger werk. Al zo’n vier jaar is 9300 Records een uitlaatklep geworden voor de rauwe house sound van artiesten als Innershades. Naast Blanckaert zelf bracht ook Dewolf onder zijn alter ego’s Shin en Robert D een handvol releases uit via dit lokaal sterk verankerde platenlabel. Check zeker EP-titels als Family Matters of Kerrebroek Memories. Ze brengen zowel digitaal als op vinyl muziek uit, een van de relatief weinig jonge Belgische platenlabels die dat bolwerken.

Gevraagd naar hoe het lokale uitgaanspubliek reageert op een donkere synthesizer of een house track zonder luide drop reageert De Grez met gemengde gevoelens. “Ik denk dat er geen kritischer publiek bestaat als dat hier in Aalst. Al zijn ze erg loyaal als je kan bewijzen dat je met kwaliteit komt aanzetten. Het gaat vooral ook om het juiste evenwicht vinden, iets wat ons met Spektrum is gelukt. Onze kleine nightlife scene is dus ook een voordeel, want als je met een goed concept komt aanzetten, kan je in no time een monopolie opbouwen. Dat is onmogelijk in grotere steden.”

Het relatieve internationale succes van Innershades, de regelmaat van geslaagde edities van Spektrum en de start van 9300 Records zo’n vier jaar geleden leidden ertoe dat internationale media zoals XLR8R soms spraken over de “levendige house- en technoscene” in Aalst. Daar is voor De Grez echter nog veel meer voor nodig. “Om een stabiele muziekscene te kunnen uitbouwen is een betere infrastructuur essentieel. Gelukkig is jeugd- en ontmoetingscentrum Cinema onlangs heropend als een evenementenzaal met een capaciteit van 400 personen. De ideale locatie dus voor heel wat bestaande house- of technoconcepten die nu wat stilgevallen zijn.” Ook Blanckaert deelt die mening: “Met Cinema is er nu eindelijk een professionele zaal ter beschikking om kwalitatieve nightlife te organiseren, wat een gigantisch verschil maakt.”

Zulke zalen kunnen een directe meerwaarde betekenen als katalysator in steden waar promotors, artiesten en DJ’s niet veel kansen krijgen om hun muziek te showcasen. “Je merkt dat veel jongeren interesse tonen in elektronische muziek,” verklaart Blanckaert. “Ze zoeken nog naar een eigen sound en hebben naar mijn mening nog veel muziek te ontdekken. Maar goed, wij zijn ook opgegroeid met electro trash voor we de The Belleville Three en Chicago Trax leerden kennen”.

Zowel De Grez als Dewolf loven het sterke productionele vermogen en het enthousiasme van promotors en hun publiek. Uiteraard zijn er jonge leeuwen die hun plek opeisen in de kleine maar groeiende scene. Een goed voorbeeld is Stygian’s River, een nieuw technoconcept in De Filatuur. In dezelfde categorie heb je TWAN, die is uitgeweken naar Gent en daar naast een bruisende DJ-carrière in binnen- en buitenland ook de loodzware Rimbufeestjes in Kompass helpt organiseren.

Ook heb je jonge lokale artiesten die op een gezonde manier doorbreken in hun eigen niches. Vooral Jabo is een geval apart. Met een een drietal releases op het uitstekende Brusselse Lowup Records en een optreden voor de iconische Omar Souleyman brengt de jongeman elektronische dance op een originele manier samen met zijn Marokkaanse roots. Het mysterieuze en ondertussen naar Gent verhuisde duo Nightshop maakt dan weer elektronische dance die niet te definiëren valt. We horen alternatieve hiphop, trap, dubstep en footwork, maar nooit in op een voor de hand liggende manier. En ook de slechts 17 jaar oude rapper WAWA komt sinds kort boven water drijven. Een groot talent dat potentieel heeft om het tot ver buiten Aalst te schoppen.

De nationale veroveringstocht van hiphop is natuurlijk ook een kracht om rekening mee te houden. Je zou dus verwachten dat er ook in Aalst een plek moet zijn voor een nieuwe generatie hiphopfans. “Deze muziek is zeker populair onder de jongeren hier,” zegt De Grez, in het gewone leven werkzaam op de lokale jeugddienst. “Dat verklaart waarom een sterk lokaal concept zoals BETONG op veel enthousiasme kan rekenen.” 

Wat in 2010 begon als het openingsfeest van een nieuw outdoor skatepark, is nu een hiphopfestival geworden dat elk jaar plaatsvindt in het centrum van de stad. Door de skatecultuur te vieren in één productioneel sterk event - dat tussen de 2000 en 3000 bezoekers aantrekt - heeft BETONG duidelijk zijn plaats opgeëist bij de lokale jeugd. Zo hebben naast nationale ook internationale kleppers als Pharoahe Monch, Masta Ace, AJ Tracey, A$AP Nast, Mr. Polska, Yung Internet en Vic Crezée al de weg naar Aalst gevonden.

Ondanks dat er dus weinig of geen regelmatige ontmoetingsplekken voor fans van elektronische muziek in Aalst bestaan, zit er toch veel potentieel verstopt in dit stukje Oost-Vlaanderen. Nu de stad eindelijk grote stappen voorwaarts heeft genomen kan er eindelijk gebroken worden met het intolerante verleden tegenover nightlife. “Muzikaal was ik wel liever 15 jaar eerder geboren, om die gouden discotheekperiode mee te maken,” zegt Blanckaert. “Maar ondanks alles staat The Kings Club er nog, mét de beste soundsystem van het land. Eigenlijk zou ik er graag eens willen draaien!”

Professionele venues die de deuren openen voor alternatieve events, topevents als BETONG en een groeiend aantal DJ’s en producers die timmeren aan hun weg naar (inter)nationaal succes. Het ziet er allesbehalve slecht uit voor Aalst. “Toen ik 14 jaar geleden als tiener in Aalst opgroeide was er écht niets te doen,” zegt De Grez. “Met deze recente stappen voorwaarts en de positieve vibe errond geloof ik oprecht dat het goed komt. Ook al zijn we momenteel nogal versnipperd. In Aalst zit immers heel wat creativiteit verborgen, die met de juiste trigger naar boven gebracht kan worden.”