De Nacht: een ode aan het Gentse nachtleven met een twaalfdelige podcast

Share

"We zijn geen wereldstad, maar we hebben wel geschiedenis geschreven." Van de Kuiperskaai tot Kompass, in De Nacht ontdek je het verrassende verhaal van nightlife in Gent.

Dat Gent op een bepaald moment met zijn nightlife scene mee aan de wereldtop stond is geen toeval. Van de Kuiperskaai tot I Love Techno en van Culture Club tot Kompass, het verhaal van het Gentse nachtleven zit vol verrassingen, eigenaardigheden en onvergetelijke anekdotes. Op vraag van Stad Gent startte journalistieke duizendpoot Ben Van Alboom  vorige maand een podcast die deze geschiedenis moet vereeuwigen met tientallen getuigenissen van partypromoters, DJs en bezoekers. “Onze verwachtingen zijn intussen serieus overtroffen. We hoopten op een paar duizend luisteraars, maar de eerste aflevering zit al aan bijna 10.000." Intussen zijn er op onder meer Spotify en Apple Podcasts vier aflevering te beluisteren – hoog tijd dus voor een kleine stand van zaken.

Wat maakt het verhaal van nightlife in Gent zo uniek? Wat heeft Gent dat andere steden niet heeft?

“Het Gentse uitgaansleven was van meet af aan super eclectisch. In de jaren 70 en 80 was de Kuiperskaai al een plek met een stuk of tien dancings, allemaal met hun eigen sound, naast elkaar op een rijtje. De opmars van elektronische muziek heeft die mix in de jaren 90 verder uitgebreid. De komst van 10 Days of Techno, I Love Techno en Kozzmozz – allemaal in1995 – heeft techno op dat moment weliswaar ook iets dominanter gemaakt, maar de bereidheid om voor alle genres open te staan is gebleven.”

Het zou vreemd zijn moest een duo zoals Soulwax uit een andere stad dan Gent komen.

"Artiesten zoals Soulwax/2manydjs zijn in dat opzicht super Gents. Het zou vreemd zijn moesten die uit een andere stad komen. Destiny’s Child in de mix met 10cc en Vitalic, dat soort eclecticisme is Gent ten voeten uit."

Waarom bestond deze tendens niet in pakweg Antwerpen?

“Antwerpen heeft uiteraard ook een grote nightlife geschiedenis, maar daar zat je met een heel ander landschap, inclusief een dominante club die sinds 1989 mee de toon aangaf: Café d’Anvers. Net buiten Gent had je in die periode ook heel even de Boccaccio, maar het zou tot 2002 duren voor Gent met Culture Club een boîte kreeg die zich kon meten met Café d’Anvers of Fuse. Het gebrek aan zo’n dominante club zorgde ervoor dat er in Gent niet één genre of scene de bovenhand nam. In plaats daarvan zag je in Gent een schier eindeloze en belachelijk diverse reeks party’s en festivals de kop opsteken – van 10 Days Off over Eskimo naar CityKingz.”

Waarom nu een podcast maken over deze geschiedenis?

“Na de sluiting van Kompass heeft de stad Gent in overleg met de sector een actieplan voor het nachtleven geschreven. We wilden dat uiteraard vieren, maar omwille van corona zat een rave onder de Stadshal er niet meteen in. Eerst dachten we aan een boek, maar nog los van het feit dat dat niet meteen het origineelste idee is, moesten we al snel ook vaststellen dat er van het nachtleven vóór 2000 amper iets is overgebleven. Behalve verhalen. Een podcast was dus de perfecte oplossing.”

Zijn er dingen die je zelf nog niet wist waarvan je verrast was tijdens het maken van deze podcasts?

“Wat me opviel is dat alles in Gent verweven is met elkaar. Je kan zelfs een rechte lijn trekken tussen zaken die op zich niets met elkaar te maken hebben. Zo is bijvoorbeeld het gebouw waar Kompass tot voor kort zat al in 2004 door Culture Club gebruikt als pop-up. Meer nog: het decor van die pop-up is nooit afgebroken. In de laatste aflevering van de podcast vertelt Jens Grieten van Kompass dat hij bij zijn intrek in 2016 alles volledig intact heeft teruggevonden. En ook: dat hij dat deel van de fabriek daarom nooit heeft gebruikt omdat hij die inrichting voor Kompass veel te kitsch vond.” (lacht)

Gent bokst serieus boven zijn gewicht als het op nightlife aankomt.

“Het feit dat alles zo verweven is, heeft natuurlijk te maken met het feit dat Gent zo’n kleine stad is. We boksen in feite serieus boven ons gewicht als het op nightlife aankomt. Er zijn Europese steden met evenveel inwoners die de afgelopen dertig jaar niet één deftige club of party hebben gekend. Letterlijk, hé! In Gent zat je met festivals als 10 Days Off en I Love Techno, clubs als Kompass en Culture Club, labels als R&S en Eskimo, en DJs als 2manydjs en Charlotte de Witte. Met onze 250.000 inwoners zijn we geen wereldstad, maar we hebben wel geschiedenis geschreven. In de jaren 90 was Gent zelfs effenaf cooler dan Berlijn. Ok, die hebben ons nadien stevig ingehaald, maar Berlijn is dan ook een wereldstad. Daarvan verwacht je dat het zo’n toonaangevend nachtleven heeft.”

Waarom moeten mensen die geen affiniteit hebben met de nightlifescene ook luisteren naar De Nacht?

“Wie heeft er nu nooit in zijn leven affiniteit gehad met het nachtleven? (lacht) Na anderhalf jaar zelfs geen trouwfeest te hebben kunnen doen, denk ik dat iedereen nu wel met een ongelooflijke knaldrang leeft. Veel mensen kijken uit naar het moment dat ze nog eens serieus kunnen gaan stappen, ook al hadden ze het nachtleven misschien al even afgezworen. Ik geloof dat deze crisis ons ook op een andere manier naar nightlife heeft doen kijken. Veel te lang werd dat gezien als een last. Maar plots hebben we allemaal vijftien maanden op onze kin moeten zitten kloppen, en het is duidelijk dat we dat nogal saai vinden. Ik weet ook wel dat we nooit meer terug kunnen gaan naar de wilde jaren 90, toen letterlijk alles mocht – zélfs van de brandweer. Maar we waren de laatste jaren wel aan het evolueren naar een stedelijke omgeving waarin er totaal niets meer mogelijk was. Vandaag beseffen Gentenaars én Gentse politici dat we de teugels toch een beetje moeten kunnen loslaten, omdat we anders dat rijke Gentse nachtleven de kiem in smoren en het hier binnen tien jaar elke dag even saai is als het afgelopen jaar. Dat zou niet goed zijn voor een stad als Gent.”