De communicatie tussen stad, buurt en nightlife moet beter

Share

Zaterdag vormde de ruimte onder het E17-viaduct aan de Driebeekstraat in Gent-Brugge het decor voor een indrukwekkende openluchtrave van het collectief Lustgarten. De verontwaardiging was groot toen de de organisatie op bevel van de politie alle 3000 feestgangers vroegtijdig naar huis stuurde. Het techno-evenement kreeg vooraf toestemming van Stad Gent om tot 2 uur ‘s nachts de aanwezige DJ’s hun ding te laten doen, maar om 23u30 moest de stekker eruit. De schijnbaar meer dan 50 klachten van buurtbewoners zijn te begrijpen, maar dit voorval doet toch de wenkbrauwen fronsen. Uiteraard gaat de volumeknop iets hoger op feesten als dit, maar waarom gaf de stad dan groen licht voor een dergelijk evenement in een woonwijk?

Het lijkt erop dat er een discrepantie bestaat tussen de verwachtingen van de stadsdiensten en die van de muziekscene. “Stad Gent voorziet een duidelijke checklist met voorwaarden waaraan voldaan moet worden,” zegt Jules Gahide, medeorganisator van de openluchtevents FLYOVER en Lifesnacks. “Zo kom je als organisator normaal gezien niet voor onaangename verrassingen te staan. Anderzijds verloopt de communicatie tussen beide partijen vaak enorm lastig. De kloof tussen mensen uit de sector en de diensten die de aanvraag behandelen is vrij groot. Het is daarom jammer dat een bemiddelende instantie zoals de horecacoach zich te weinig toespitst op nightlife.”

“Als de gebeurtenissen van afgelopen zaterdag één ding aantonen, is het wel dat er een nijpend tekort is aan bruikbare locaties voor openluchtevenementen. Maar zelfs op nieuwe locaties duiken nog steeds problemen op,” zegt David Tricot, organisator van Park Festival en ‘An Antwerp Blockparty’. Hij stelt vast dat er langs de ene kant graag wordt uitgepakt met nieuwe evenementenlocaties, maar dat de opvolging ervan jammer genoeg nog te vaak te wensen overlaat. “Het is lastig dat we als organisatie steeds doen wat er van ons gevraagd wordt, maar dat we op onze beurt vaak maanden moeten wachten tot er een reactie komt van het bestuur. In de tussentijd moet je wel verder met de voorbereidingen van je evenement. Wanneer er op de dag zelf iets mis blijkt te zijn, zijn ze er wel snel bij om actie te ondernemen.”

Maar zelfs mét duidelijke communicatie zijn er nog steeds problemen. “De stad wil vreselijk lang op voorhand een enorm uitgebreide lijst met informatie. En die aanleveren is niet altijd even evident,” zegt Tom Brus, medeorganisator van de Deep In Housefeesten in Brussel. “Een geschikte locatie vinden is extreem moeilijk en de aanvraagprocedure lang en ingewikkeld. Daardoor wagen veel promotoren het er toch op, ondanks de mogelijke problemen en risico’s. In dergelijke gevallen komen daar bijna altijd problemen van, wat voor niemand goed is.” Op deze manier wordt immers het debat rond deze problematiek enkel verder gepolariseerd.

Omdat de communicatie vaak moeizaam verloopt, kan je niet verwachten dat de lokale besturen het gebeuren juist kunnen inschatten. En tegelijk klopt het ook dat veel promotoren te weinig aandacht besteden aan geluidsnormen, wat kan zorgen voor overlast in de omringende woonwijken. Maar met een juiste bemiddeling tussen alle betrokken partijen kan er op zijn minst gedebatteerd worden over een oplossing die voor iedereen steekhoudt.

Jammer genoeg is het wel vaak de organisatie die de zwaarste prijs betaalt voor een onverwachte, vroegtijdige stopzetting van een evenement. Ok, het ene stadsbestuur is het andere niet, maar er valt wel een duidelijke, gedeelde frustratie op te merken: de communicatie kan beter. Enkel zo kunnen de verwachtingspatronen voor beide partijen op elkaar afgestemd worden, waardoor de organisatie, de buurt en de ordediensten niet voor verrassingen komen te staan.

We konden Lustgarten niet bereiken voor een reactie.